In april praten Urosleden maar over 1 ding: de Batavierenrace. Het weekend van 25 en 26 april was het dan eindelijk zo ver om samen met het universiteitsteam van Universiteit Maastricht/Hogeschool Zuyd en het alumniteam BURP naar Nijmegen af te reizen. Daar op de campus moesten we lang wachten, omdat we waren ingedeeld in de laatste startgroep. Toen we eindelijk aan de beurt waren, mocht Lisanne starten en legde tijdens haar 3,6 kilometer lange etappe de basis voor een succesvol weekend. Concurrerend met de andere teams van startgroep 7 en jagend op de langzamere teams van eerdere startgroepen, renden we van wisselpunt naar wisselpunt. Voor of na je eigen etappe moest er ook een teamgenoot per fiets worden begeleid. Hierdoor kon ons busje telkens een wisselpunt overslaan om loper en fietser af te zetten en op te halen. Even dreigde het navigeren van het busje nog fout te lopen toen een klein weggetje over het hoofd werd gezien in de donkere nacht, maar omdat dit snel was opgemerkt kwamen we toch nog ruim op tijd bij het wisselpunt. De nachtploeg eindigde in Ulft en inmiddels was het gaan regenen.

In Ulft was ook de herstart van de ochtendploeg en Jo was namens Uros degene die de eerste ochtendetappe ging lopen. Gelukkig werd het gedurende de ochtend weer droog en het was natuurlijk licht geworden. Ondanks dat er veel technische atleten en vrouwen-op-mannen-etappes in Team Uros liepen, scoorden we toch netjes in de middenmoot. Met name Kaylee, Maxime en Jairo verbaasden vriend en vijand door een zeer goede tijd neer te zetten. De sfeer in de busjes was dan ook top. Zonder problemen arriveerden we bij de tweede herstart in Barchem, waar het middagblok het hesje mocht overnemen.

Carsten, die in het ochtendgedeelte de fietsende begeleider van de universiteitslopers was geweest, zette voor Uros de middagploeg in gang. In dit blok kwam ook Heike in actie die zo goed als een thuiswedstrijd liep. Het nadeel van snel lopen is helaas dat alles ook een stuk sneller voorbij gaat. Voor we het wisten waren ook de middagetappes voorbij en stonden alleen de 2 slotetappes (laatste dame en laatste heer) op het programma.

Toen we allemaal op de campus van Enschede waren, gingen we met de lopers en loopsters van alle drie de teams naar de in verbouwing zijnde atletiekbaan, waar de finish lag van deze slotetappes. Traditiegetrouw gingen we in de laatste bocht, de Urosbocht, staan. In afwachting van de Maastrichtse lopers werden we echter helaas overvallen door een wolkbreuk. Helemaal doorweekt kwam eerst Sophie (UM-team), daarna Kristin (BURP) en toen onze Elmi aangesopt. Het water was op de baan blijven liggen en dus moesten de dames door 10cm water heen roeien om bij de finishboog te geraken. Even later kwamen Jorn, Matthijs en Bohdi de baan op en met trots toonde Bohdi de Urosgroene vlag aan het toegestroomde publiek. Na deze slotetappes was een 105e plek ons eindresultaat. BURP werd 11e en het universiteitsteam was 6e in de universiteitscompetitie.

Nadat we de natte kleren hadden ingewisseld voor droge feestkleding gingen we naar het grootse Bata-feest. Hier verbeten we de spierpijn en lieten we, naast onze hardloopkunsten, onze dans- en zangskills zien tot in de late uurtjes. De volgende ochtend werden we met een irritant muziekje gewekt door de organisatie, maar ondanks dat gingen we tevreden terug naar Maastricht. Dank aan alle teamcaptains, fietsers, lopers en uiteraard aan sponsoren Ron for Run en café de Joie, die dit evenement voor ons mogelijk hebben gemaakt. Tot volgend jaar!